Biżuteria służy człowiekowi do zdobienia ciała od wieków. Najstarsza znalezione elementy ozdobne pochodzą sprzed ponad 20 tysięcy lat. Początkowo wytwarzano ją z różnego rodzaju materiałów pochodzenia zwierzęcego i roślinnego takich jak kości, zęby, muszle, fragmenty skóry oraz drewna. Bardzo często do wyrobów ozdób zaczęto wykorzystywać również kamyki. Wraz z ewolucją człowieka oraz towarzyszącymi jej nowymi odkryciami w dziedzinie wytwarzania i obróbki metali rozwijały się.

Pierwsze ozdoby ciała wykonane ze złota liczą sobie ok. 6000 lat. Dawniej biżuteria miała znaczenie o wiele szersze niż współcześnie. Stanowiła element różnego rodzaju kultów religijnych, była traktowana jako element władzy i bogactwa. Wielu ludzi nadawała jej równie znaczenie magiczne. W czasach tych królowała biżuteria artystyczna wykonywana na specjalne zamówienie. Dwa podobne do siebie naszyjniki, bransolety lub pary kolczyków były wręcz niespotykane.

W starożytnym Egipcie biżuteria odgrywała bardzo istotną rolę w życiu religijnym i różnego rodzaju obrządkach. Przypisywano jej zdolności magiczne. Wierzono że jej elementy chronią człowieka przed złem zarówno za życia jak również po śmierci. Najpowszechniej noszone były bransolety na ręce i nogi, szerokie naszyjniki i amulety. Noszone były one przez ludzi nie zależnie od ich statusu materialnego i społecznego. Obywatele bogaci zdobili swoje ciało złotem i kamieniami szlachetnymi. Osoby ubogie nosiły biżuterię wykonaną ze szkła, fajansu lub paciorków.

W antycznej Grecji królowały przede wszystkim ozdoby wyrabiane e złota srebra a także złoconej miedzi. Znacznie później wprowadzono dodatki ozdobione kamieniami szlachetnymi. Bransolety naszyjniki i kolczyki zdobione były wizerunkami zwierząt. Ich noszenie świadczyło o statusie społecznym i materialnym danej osoby.

Rzymianie największym zainteresowaniem darzyli biżuterię wykonaną z kamieni szlachetnych. Pojawiły pierwsze diamenty jednak największym powodzeniem cieszyły się kamienie kolorowe takie jak szmaragdy. Oprócz występujących w innych kulturach kolczyków, bransolet czy też naszyjników w imperium rzymskim panowała również moda na inne dodatki. Zdobione, złote szpile wykorzystywano do upinania włosów, natomiast do spinania szat służyły ozdobne agrafy wykonane z brązu. Popularne zarówno wśród mężczyzn jak również kobiet były pierścienie. Biżuteria wykonana z metali szlachetnych była zarezerwowana dla senatorów i państwowych dygnitarzy. Zwykli obywatele mieli prawo do noszenia pierścieni żelaznych.

Biżuteria średniowieczna w dalszym ciągu miała znaczenie religijne i symboliczne. Kamieniom szlachetnym nadawano magiczną moc. Zaczęły one również zdobić symbole szerzącego się chrześcijaństwa. Najpopularniejszym materiałem służącym do wyrobu biżuterii było złoto. Stanowiło ono symbol władzy, mądrości i światłości króla. Złote pierścienie odpowiednimi kamieniami szlachetnymi były również symbolem piastowania określonej pozycji w hierarchii kościoła.

Na przełomie XVI i XVII nastąpił rozwój przemysłu złotniczego. Zaczęto powoli odbiegać od artystycznej biżuterii wykonanej na zamówienia. Coraz częściej można było spotkać ozdoby wykonane w podobnym stylu. Biżuteria była znaczniej popularniejsza u mężczyzn niż u kobiet. Dopiero w XVIII wieku biżuteria stała się dominującą ozdobą kobiecego ciała. Na początku wieku XIX biżuteria zyskała również nowe znaczenie. Zaczęto stosować ją w charakterze pamiątek. Popularne stały się medaliony i pierścienie z dedykacjami i innymi sentencjami mające charakter wyłącznie sentymentalny.

Wiek XX i XXI stanowią dużą odmianę dla biżuterii. Zaczęto wykorzystywać nowe metale szlachetne takie jak platyna oraz nowe rozwiązania produkcyjne. Jednym z założeń była tania produkcja dużej ilości biżuterii spotykana w innych gałęziach przemysłu. Obok materiałów szlachetnych wprowadzono również tanie materiały je imitujące. Biżuteria w znacznym stopniu utraciła również swoją symbolikę. Coraz częściej współczesne trendy mody wykorzystują te panujące zarówno w tej odległej jak również tej całkiem bliskiej przeszłości.

—

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

- Na wyspie wielkanocnej kolczyki nosili długousi, ciężkie kolczyki wydłużały uszy, a tym samym dzieliły społeczeństwo na dwie klasy – arystokratyczna długouchą i krótkouchą ciemiężoną…

- Nie tylko na wyspie wielkanocnej arystokraci wywyższali się ciężkimi, wydłużającymi płatki kolczykami. Innym przykładem, który świadczy o istnieniu tej mody w innym kręgu kulturowym, może być wizerunek Buddy, który za czasów młodości należał do bogatej arystokratycznej rodziny, po której wspomnieniem są właśnie charakterystyczne wydłużone uszy nieodłącznie kojarzone z jego wizerunkiem.

- U Azteków podobnie kolczykowanie warg i dziurawienie języka zarezerwowane było dla mężczyzn z najwyższych kast, a wykorzystywane było przede wszystkim w celach mistycznych.

- Wzmiankę o złotych kolczykach można znaleźć nawet Bibli, a dokładniej w starym Testamencie w Księdze Wyjścia. To właśnie z przetopionych kolczyków Aaron, brat Mojżesza kazał wytopić złotego cielca.

- Na obecnym nieoficjalnym godle Watykanu – herbie papieskim (na czas pontyfikatu Benedykta XVI), znajduje się murzyn z dużym okrągłym przypominajacym obrączkę kolczykiem.

- W Luwrze podobno jest posąg przedstawiający niewolnika z kolczykiem w genitaliach. Kolczyki te miały za zadanie zabronić niewolnikom uciech cielesnych. Niewolnik taki był znacznie silniejszy i zdrowszy od eunucha jednocześnie zachowując jego cechy Miał wszystkie hormony męskie i nie marnował sił na sprawy seksualne…

- Obecnie kolczykuje się zwierzęta hodowlane, nadając im tym samym stosowny „dowód osobisty”. Być może pamiętasz wielka akcje kolczykowania bydła przed przystąpieniem naszego kraju do Unii Europejskiej.

- W Hinduiźmie istotnym znakiem małżeństwa jest noszony przez kobiety kolczyk w nosie, który symbolizuje przynależność do mężczyzny. Podobno według dalekowschodniej medycyny naturalnej lewe nozdrze ma receptory oddziałujące na żeńskie narządy płciowe.

- Sprawa kolczyków w nosie u kobiet, obecna jest też w Księdze Rodzaju, w której to Rebeka otrzymuje kolczyk od sługi Abrahama, po to by została żoną jego syna Izaaka.

- Innym wykorzystaniem kolczyków, dla oznaczenia przynależności jest Borneo, gdzie przekłuwa się uszy już dzieciom jako wyraz przynależności do rodziców – jedno przekłuwa ojciec drugie matka.

- W czasach elżbietańskich kolczykowanie uszu zostało na nowo odkryte przez żeglarzy, stało się to dzięki kontaktom z kulturami plemiennymi, którzy wierzyli, że przedziurawienie uszu polepsza wzrok. Noszone zaś przez późniejszych marynarzy kolczyki, miały być ewentualną zapłatą za godny pochówek, w przypadku gdy ktoś znajdzie ciało wyrzucone z wody na brzeg…

- W wielu kulturach uważa się, że przez uszy dostają do Ciała różne złe duchy (w końcu przez uszy dociera do nas dźwięk), stąd też przekłuwano uszy i wkładano do nich różne magiczne metale kształty i kamienie mające za zadanie przyciągnąć bądź odpychać różne bóstwa.

- Podobno w starożytnym Egipcie można było stracić życie za noszenie kolczyka w pęku… było to zarezerwowane tylko dla Faraonów i ich rodzin.

- W starożytnym Rzymie znakiem męskości były kolczyki noszone w sutkach, choć znaleźli się tacy, którzy twierdzą że służyły one do zapięcia peleryny

I to by było na tyle… W sumie zabierając się za subiektywną ocenę dobrze, że obecnie w naszej kulturze, kolczyki służą raczej tylko podkreśleniu piękna osoby je noszącej Ten cel chyba jest najardziej neutralny…

—

Autor Tomek Urban zaprasza do swojego sklepu Brili.pl sklep z ręcznie robioną biżuterią i ozdobami

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Najlepiej być sobą i nosić to co się nam podoba. Często aby zwrócić uwagę innych wystarczą same gustowne, małe kolczyki. Zastosowanie nowoczesnych technologii rodem z kosmosu w wielu dziedzinach naszego życia przynosi zaskakujące rezultaty i wpływa na rozwój kultury i społeczeństwa. Materiały sztuczne, które znalazły zastosowanie także w biżuterii spowodowały pojawienie się kolorowej sztucznej biżuterii.

Kolorowe kolczyki wykonane z materiałów sztucznych można kupić już za kilkanaście złotych. Oczywiście takie kolorowe kolczyki kojarzą się przede wszystkim z biżuterią dla małych dzieci to jednak także wielcy projektanci coraz częściej sięgają po kolorowe kolczyki wykonane ze sztucznych materiałów dla potrzeb swoich najnowszych kolekcji. Oczywiście takie kolorowe kolczyki markowane przez światowej sławy projektanta nie będą już kosztowały 10 złotych lecz staną się częścią jego najnowszej kolekcji przez co ich cena będzie kilkadziesiąt czy nawet kilkaset razy wyższa.

Dla wielu ludzi podchodzących z dystansem do światowych trendów w modzie kolorowe kolczyki pozostaną synonimem plastikowej tandety które kupuje się dla małych dziewczynek. Małe dziewczynki bardzo lubią kolorowe kolczyki. Po ich założeniu stają się małymi damami. A jeśli od dzieciństwa przyzwyczają się nosić kolorowe kolczyki to w przyszłości oszczędzą na wydawaniu dużych sum na złotą biżuterię.

Czy sztuką można nazwać tylko wybitne dzieła malarzy, rzeźbiarzy i pisarzy? Czy dostęp do terminu „Dzieło sztuki” jest ograniczony, lub całkowicie zamknięty? Cóż, prawdopodobne dla znawców i tak zwanych elit tak właśnie jest. Jednak zwyczajny człowiek ma dziś nieco inne pojęcia o tym, co jest sztuką, a co nie. Na przykład, kolczyki artystyczne są tak zwaną sztuką użytkową.

—

Malabi.pl – klasyczne kolczyki, biżuteria autorska. Unikalne wzory.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

piercing extremalny

Piercingu extremalnego ciąg dalszy…

Przekłuwanie ucha